Αίμα, ίντριγκες και σκάνδαλα. Πώς γράφτηκε η ιστορία της Ρώμης από πέντε αυτοκράτορες

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των πρώτων αυτοκρατόρων, η Ρώμη ήταν ένας τόπος έντασης, αγώνων εξουσίας και συνεχών αλλαγών. Μετά την άγρια ​​δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα το 44 π.Χ., η αυτοκρατορία εισήλθε σε μια περίοδο αβεβαιότητας και αγώνα για κυριαρχία. Παρά τη σύντομη περίοδο πολιτικής σταθερότητας που μπόρεσε να προσφέρει ο Καίσαρας, ο θάνατός του εγκαινίασε μια εποχή χάους που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία, της οποίας η ιστορία εξερευνάται στη σειρά  “Αυτοκράτορας: η ακμή και η παρακμή μιας δυναστείας” στο Viasat History, που έκανε πρεμιέρα στις 25 Μαρτίου, βρισκόταν στα χέρια φιλόδοξων, αδίστακτων και μερικές φορές εντελώς απρόβλεπτων ατόμων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Αυτοκρατορία μετακινήθηκε από τα δημοκρατικά ιδεώδη σε μια αυταρχική κυβέρνηση και η Ρώμη έγινε το κέντρο της αυτοκρατορικής εξουσίας. Μεταξύ των ηγεμόνων της, πέντε αυτοκράτορες ξεχωρίζουν καθώς άφησαν για πάντα το στίγμα τους στην ιστορία – ο Αύγουστος, ο Τιβέριος, ο Καλιγούλας, ο Κλαύδιος και ο Νέρων.

Ρώμη υπό τους πρώτους αυτοκράτορες

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των πρώτων αυτοκρατόρων, η Ρώμη υπέστη σημαντικές αλλαγές. Από το 27 π.Χ., όταν ο Αύγουστος, ο πρώτος Αυτοκράτορας της Ρώμης, ανέβηκε στην εξουσία, η Αυτοκρατορία έγινε αυταρχική μοναρχία, αν και επισήμως διατηρήθηκε η όψη μιας δημοκρατίας. Η πρωτεύουσα ήταν μια μητρόπολη εκατομμυρίων, με τεράστια υποδομή και θεαματικά κτίρια όπως το Κολοσσαίο, το Πάνθεο και το Φόρουμ. Η Ρώμη έγινε το πολιτικό, πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο μιας αυτοκρατορίας της οποίας τα σύνορα εκτείνονταν από τη Βρετανία έως την Αίγυπτο και από την Ισπανία έως τη Μέση Ανατολή.

Εκείνη την εποχή, οι αυτοκράτορες κυβερνούσαν όχι μόνο στο όνομα του ρωμαϊκού λαού αλλά και στο όνομα των θεών, δίνοντάς τους σχεδόν θεϊκή εξουσία. Όμως η βασιλεία των αυτοκρατόρων συνοδεύτηκε από εσωκομματικές διαμάχες, προδοσία, ίντριγκες και φόνους, καθώς συχνά άλλαζαν θρόνους μέσα σε βίαιους ανταγωνισμούς. Αυτά τα ταραχώδη γεγονότα απεικονίζονται στη σειρά “Αυτοκράτορας: η ακμή και η παρακμή μιας δυναστείας”, από την οπτική γωνία της Λιβίας Δρουσίλλα, μιας από τις γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή στη ρωμαϊκή ιστορία.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι η αφηγήτρια της σειράς ντοκιμαντέρ είναι η Ουαλή, βετεράνος του θεάτρου, Σιάν Φίλιπς, γνωστή από την ερμηνεία της ως μητέρα/αυτοκράτειρα Λιβία στην κλασική μίνι σειρά του BBC I, Claudius (1976), για την οποία κέρδισε ένα βραβείο BAFTA-TV.

Λιβία – μητριάρχης της φυλής του Καίσαρα

Όλα ξεκίνησαν με τη Λιβία Δρουσίλλα, μια γυναίκα της οποίας η φιλοδοξία και η πολιτική οξυδέρκεια άλλαξαν τη μοίρα της Αυτοκρατορίας για πάντα. Η σύζυγος του αυτοκράτορα Αυγούστου, του πρώτου ηγεμόνα της δυναστείας, δεν ήταν μόνο η μητέρα του αυτοκράτορα Τιβέριου, αλλά και μια φιγούρα τεράστιας δύναμης στα παρασκήνια της πολιτικής. Η Λιβία όχι μόνο βοήθησε τον σύζυγό της να οικοδομήσει την εξουσία της Αυτοκρατορίας, αλλά εργάστηκε επίσης για να εξασφαλίσει τον θρόνο για τον γιο της.

Αν και η Λιβία δεν κατείχε τον επίσημο τίτλο της αυτοκράτειρας, ήταν γνωστή ως η «πρώτη αυτοκράτειρα» της Ρώμης και οι πολιτικές της φιλοδοξίες δεν είχαν όρια. Συνέβαλε καθοριστικά στην εξάλειψη των αντιπάλων που θα μπορούσαν να σταθούν εμπόδιο στη διαδοχή του γιου της Τιβέριου. Η ζωή της ήταν γεμάτη ίντριγκες και ο ρόλος της στην ιστορία της Αυτοκρατορίας είναι ανεκτίμητος, παρόλο που για πολλά χρόνια παρέμεινε στη σκιά των συζύγων και των γιων της.

Πέντε Αυτοκράτορες – Από τον Αύγουστο στον Νέρωνα

Αύγουστος – ιδρυτής της αυτοκρατορίας και πατέρας των Pax Romana (27 π.Χ. – 14 μ.Χ.)

Ο πρώτος Αυτοκράτορας της Ρώμης, ο Αύγουστος (γεννημένος ως Γάιος Οκτάβιος Θουρίνος) κυβέρνησε την Αυτοκρατορία για περισσότερα από 40 χρόνια. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας μετά τη νίκη του στον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα. Αν και αρχικά απέκρυψε την απόλυτη κυριαρχία του με το πρόσχημα του «πρώτου πολίτη» (πρίγκιπες), τελικά έγινε ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος. Υπό την κυριαρχία του, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία άκμασε, οδηγώντας σε μια περίοδο γνωστή ως Pax Romana. Ήταν επίσης κύριος της πολιτικής ίντριγκας και η διακυβέρνησή του βασιζόταν συχνά στον αυστηρό έλεγχο της αριστοκρατίας και του απλού λαού.

Τιβέριος – ένας σκοτεινός και ύποπτος ηγεμόνας (14-37 μ.Χ.)

Ο Τιβέριος, γιος της Λιβίας Δρουσίλλας από τον πρώτο της γάμο, ανέβηκε στο θρόνο μετά το θάνατο του Αυγούστου το 14 μ.Χ. Αρχικά θεωρήθηκε ως δίκαιος ηγεμόνας, γινόταν όλο και πιο καχύποπτος και παρανοϊκός όσο περνούσε ο καιρός. Η βασιλεία του σημαδεύτηκε από τη βάναυση καταστολή και την εξάλειψη πολλών αντιπάλων. Αφού αποσύρθηκε στο παλάτι του στο νησί Κάπρι το 26 μ.Χ., άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες για τις περίεργες και σκληρές πρακτικές του. Παρά την αναταραχή της βασιλείας του, ο Τιβέριος κατάφερε να ενισχύσει τα σύνορα της αυτοκρατορίας.

Καλιγούλας – ο εκκεντρικός δεσπότης (37-41 μ.Χ.)

Ο αυτοκράτορας Καλιγούλας, γεννημένος ως Gaius Julius Caesar Augustus Germanicus, ήταν ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους ηγεμόνες της Ρώμης. Μετά από μια πολλά υποσχόμενη αρχή, η βασιλεία του εκφυλίστηκε σε τυραννία. Ο Καλιγούλας έγινε διαβόητος για τη βάναυση και ακανόνιστη συμπεριφορά του. Η απόφασή του να διορίσει το άλογό του, τον Incitatus, γερουσιαστή έγινε σύμβολο του δεσποτισμού του. Ενώ οι ιστορικοί συζητούν αν όλες οι κατηγορίες για τη σκληρότητά του ήταν αληθινές, ο Καλιγούλας παραμένει μια εξαιρετικά αμφιλεγόμενη φιγούρα. Η βασιλεία του έληξε με πραξικόπημα το 41 μ.Χ.

Κλαύδιος – ο υποτιμημένος μεταρρυθμιστής (41-54 μ.Χ.)

Μετά τη δολοφονία του Καλιγούλα, ο Κλαύδιος, θείος του Καλιγούλας, έγινε αυτοκράτορας. Αρχικά υποτιμημένος λόγω των σωματικών του αναπηριών και της αντιληπτής αδυναμίας του, εξέπληξε τους πάντες με την ικανότητά του ως ηγεμόνας. Ο Κλαύδιος ήταν ένας από τους πιο ικανούς αυτοκράτορες, πραγματοποιώντας πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της κατάκτησης της Βρετανίας. Ωστόσο, ο γάμος του με τη Μεσσαλίνα, που τον πρόδωσε με αρκετούς άντρες, και η μετέπειτα δηλητηρίασή του από τη σύζυγό του Αγριππίνα έριξαν σκιά στη βασιλεία του.

Νέρωνας – ο καλλιτέχνης και διώκτης (54-68 μ.Χ.)

Ο τελευταίος αυτοκράτορας της δυναστείας των Ιουλίων-Κλαυδίων, ο Νέρων είναι γνωστός για τη βάναυση κυριαρχία του. Η βασιλεία του ξεκίνησε πολλά υποσχόμενα, αλλά σύντομα μετατράπηκε σε βασιλεία τρόμου. Ο Νέρων καταδίωξε τους χριστιανούς και η Μεγάλη Πυρκαγιά της Ρώμης το 64 μ.Χ., που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης, κατηγορήθηκε σε αυτόν, αν και δεν υπάρχουν οριστικά στοιχεία. Ο Νέρων προσπάθησε να απεικονίσει τον εαυτό του ως καλλιτέχνη, συμμετέχοντας στο θέατρο και τη μουσική, κάτι που πολλοί Ρωμαίοι βρήκαν ακατάλληλο. Μετά από μια σειρά από εξεγέρσεις και προδοσίες, η βασιλεία του έληξε με την αυτοκτονία του το 68 μ.Χ., σηματοδοτώντας την πτώση της δυναστείας των Ιουλίων-Κλαυδίων.

Καθένας από αυτούς τους αυτοκράτορες άφησε μια κληρονομιά που διαμόρφωσε τη μοίρα της Ρώμης και η βασιλεία τους ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με βάναυσους αγώνες εξουσίας, προδοσίες, συνωμοσίες και πολλά λιγότερο γνωστά γεγονότα.

Μπορείτε να τους γνωρίσετε καλύτερα μέσα από τις ιστορίες τους στο “Αυτοκράτορας: η ακμή και η παρακμή μιας δυναστείας” στο Viasat History κάθε Τρίτη από τις 25 Μαρτίου.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε το www.Facebook.com/ViasatHistoryGR