ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ «Δημήτριος Λαμπράκης – Γεώργιος Βλάχος: Τύπος και διχασμός» στην ΕΡΤ2

Είκοσι συνδυασμοί πορτρέτων, επιφανών Ελλήνων ανδρών και γυναικών της πολιτικής -και όχι μόνο- σκηνής και των αντιθέτων ή κοινών ιδεολογιών ή απόψεων / πεποιθήσεων προσωπικοτήτων από την απελευθέρωση της Ελλάδας έως σήμερα που, πολλές φορές, υπερέβησαν τα εσκαμμένα προς υλοποίηση των βλέψεων και των σχεδίων τους.

Σημαντικές μορφές που διαδραμάτισαν καίριο ρόλο κατά την ιστορική περίοδο από την αρχή του νέου ελληνικού κράτους έως το 1967. Μορφές που η συμβολή τους στη νεότερη ελληνική Ιστορία δεν έχει εκτιμηθεί όπως θα έπρεπε. Πρόσωπα που η ζωή τους και το έργο τους, όπως και οι πολιτικοί κοινωνικοί τους αγώνες, παραμένουν ακόμα άγνωστα ή αδιευκρίνιστα στο ευρύ κοινό.

Τα εν λόγω άτομα, με κριτήριο την επίσημη αλλά και την επιλεγόμενη «Μικρή Ιστορία», παρουσιάζουν ένα, άκρως ενδιαφέρον, κοινό στοιχείο. Θεωρούνταν από φίλους και εχθρούς ικανά προκειμένου να χαράξουν και να εφαρμόσουν μια πολιτική διαφορετική από του συρμού, δηλαδή μια πολιτική των άκρων, πολλάκις ιδιαιτέρως επιβλαβή για τον ελληνικό λαό, γηγενή και αλύτρωτο. Πρόσωπα προερχόμενα από όλες τις παρατάξεις, όλες τις κοινωνικές τάξεις που, κάποια δεδομένη στιγμή, αποτόλμησαν να τις εγκαταλείψουν ή να τις παρασύρουν, ακολουθώντας το προσωπικό τους ιδεώδες.

Κάποια απ’ αυτά, με τις πράξεις τους συνέβαλαν στη χάραξη της Ιστορίας και κατέστησαν επιφανείς, ίσως χωρίς να το δικαιούνται, άλλα πάλι, καίτοι συνέβαλαν τα μάλα στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, ουδέποτε έλαβαν τα εύσημα που δικαιούνται, κάποια άλλα τέλος, παραμένουν μέχρι σήμερα άγνωστα ή υποτιμημένα, είτε λόγω αδιαφορίας, είτε λόγω πολιτικής σκοπιμότητας. Αποτολμούμε πάντως να πούμε ότι τελικά σχεδόν κανένα από αυτά τα ιδιαίτερα πρόσωπα δεν κατάφερε να φανεί όσο χρήσιμο θα μπορούσε στη χώρα του, είτε επειδή η σταδιοδρομία του διεκόπη βίαια, είτε επειδή η συλλογική συνείδηση απεδείχθη ισχυρότερη της ατομικής.

Πολλές από τις συγκεκριμένες, καθ’ όλα αξιόλογες προσωπικότητες, δεν κατάφεραν να εμφυσήσουν στα πλήθη τον ενθουσιασμό και την αλλοφροσύνη και να τα καταστήσουν προσωπικούς οπαδούς τους. Αρχήγευσαν, αλλά δεν ηγήθηκαν, παρόλο που πιθανώς να διέθεταν τα προσόντα.

Εμπνευσμένη από το έργο του Έλληνα ιστορικού και βιογράφου Πλουτάρχου, «Βίοι Παράλληλοι», η σειρά θα επιδιώξει, με τη βοήθεια καταξιωμένων ιστορικών και άλλων επιστημόνων, να παρουσιάσει, συνδυάζοντας επιλεκτικά, την παράλληλη πορεία και θητεία στα κοινά των συγκεκριμένων προσωπικοτήτων, αποφεύγοντας τους χαρακτηρισμούς και το σχολιασμό. Η παράθεση των ιστορικών, αλλά και προσωπικών στοιχείων των πολιτικών προσώπων που έχουν επιλεγεί προς διερεύνηση, θα γίνει κατά τρόπο εύληπτο και σαφή και θα ακουσθούν πολλές και ποικίλες απόψεις, με τουλάχιστον δύο αντικρουόμενες ερμηνείες στα κύρια σημεία της αφήγησης.

Στο διχαστικό κλίμα από το 1915 και επέκεινα, ο Τύπος συνέβαλε καθοριστικά στις εξελίξεις, και κάθε εφημερίδα φέρει τη δική της ευθύνη  για την όξυνσή του.

Ο Δημήτριος Λαμπράκης ήταν δημοσιογράφος και εκδότης εφημερίδων. Υπηρέτησε ως εθελοντής στον Μακεδονικό Αγώνα και τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1914 προσελήφθη ως δημοσιογράφος στην αθηναική εφημερίδα «Πατρίς», της οποίας αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση. Στις αρχές του 1922, με χρηματοδότηση ηγετικών προσωπικοτήτων του Κόμματος των Φιλελευθέρων, εξέδωσε την εφημερίδα «Ελεύθερον Βήμα» που εξελίχθηκε στη σημαντικότερη εφημερίδα της βενιζελικής παράταξης.

Ο Γεώργιος Βλάχος ήταν δημοσιογράφος και  εκδότης της εφημερίδας «Καθημερινή», που εξέδωσε το 1919 και εξελίχθηκε στη σημαντικότερη εφημερίδα της αντιβενιζελικής παράταξης. Υπήρξε ανέκαθεν φανατικός πολέμιος του Βενιζέλου με το μένος του να κορυφώνεται τη δεκαετία του 1920. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 προσπάθησε να κρατήσει μια συμφιλιωτική στάση αλλά αργότερα, όπως γράφει, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η συμφιλίωσις πρέπει να επέλθει δια της βίας».

Στο ντοκιμαντέρ μιλούν οι: Ροδόλφος Μορώνης (δημοσιογράφος), Γιώργος Ρωμαίος (δημοσιογράφος – τέως υπουργός), Νίκος Μπακουνάκης (καθηγητής Πρακτικής της Δημοσιογραφίας και Τεχνικών Αφήγησης Παντείου Πανεπιστημίου), Δέσποινα Παπαδημητρίου (αναπληρώτρια καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου), Ιάσων Ζαρίκος (υποψήφιος διδάκτωρ Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου).

• Ιδέα σειράς-σενάριο: Αλέξανδρος Κακαβάς.
• Σκηνοθεσία: Αδαμάντιος Πετρίτσης.
• Επιστημονικός σύμβουλος: Ιάσων Ζαρίκος.
• Διεύθυνση φωτογραφίας: Μωρίς Γκορμεζάνος.
• Ηχοληψία: Κωνσταντίνος Καρδακάρης.
• Μουσική: Πέννυ Μπινιάρη.
• Αφήγηση: Χρ. Σπανός – Τζ. Παλαιοθόδωρου.
• Μοντάζ: Αδαμάντιος Πετρίτσης.
• Τίτλοι αρχής: Αδαμάντιος Πετρίτσης.
• Μουσική τίτλων: Κωνσταντίνος Καρδακάρης.
• Βοηθός παραγωγής: Κωνσταντίνος Καρδακάρης.
• Εκτέλεση παραγωγής: Αλέξανδρος Κακαβάς.