Παραπομπές της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το GDPR και τη βιοποικιλότητα
Δυο παραπομπές στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Ελλάδα. Η πρώτη αφορά στη μη μεταφορά στο εθνικό Δίκαιο των ενωσιακών κανόνων για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, λόγο για τον οποίο παραπέμφθηκε και η Ισπανία.
Δυο παραπομπές στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Ελλάδα. Η πρώτη αφορά στη μη μεταφορά στο εθνικό Δίκαιο των ενωσιακών κανόνων για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, λόγο για τον οποίο παραπέμφθηκε και η Ισπανία.
Η δεύτερη αφορά στη μη επαρκή προστασία της βιοποικιλότητας.
Τον Απρίλιο του 2016 το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμφώνησαν ότι η οδηγία για τα προσωπικά δεδομένα έπρεπε να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο όλων των κρατών μελών έως τις 6 Μαΐου 2018.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, η Επιτροπή καλεί το Δικαστήριο της ΕΕ να επιβάλει οικονομικές κυρώσεις με τη μορφή κατ’ αποκοπή ποσού ύψους 5.287,50 ευρώ ημερησίως μεταξύ, αφενός, της επόμενης ημέρας μετά τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, όπως αυτή ορίζεται στην οδηγία, και, αφετέρου, είτε της συμμόρφωσης της Ελλάδας είτε της ημερομηνίας δημοσίευσης της απόφασης, δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, με κατώτατο κατ’ αποκοπή ποσό ύψους 1.310.000 ευρώ και ημερήσια χρηματική ποινή 22.169,70 ευρώ από την ημέρα της πρώτης απόφασης μέχρι την πλήρη συμμόρφωση ή μέχρι την έκδοση δεύτερης δικαστικής απόφασης.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, η προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι θεμελιώδες δικαίωμα κατοχυρωμένο στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος της οδηγίας είναι να διασφαλίζει υψηλό επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και, παράλληλα, να διευκολύνει τις ανταλλαγές δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μεταξύ των εθνικών αρχών επιβολής του νόμου. Η οδηγία καθορίζει κανόνες για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου για τους σκοπούς της πρόληψης, της διερεύνησης, της ανίχνευσης ή της δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Η οδηγία διασφαλίζει επίσης ότι τα δεδομένα των θυμάτων, των μαρτύρων, των υπόπτων και των δραστών εγκλημάτων προστατεύονται δεόντως στο πλαίσιο ποινικών ερευνών. Παράλληλα, η καλύτερη εναρμόνιση της νομοθεσίας θα διευκολύνει τη διασυνοριακή συνεργασία ανάμεσα στις αστυνομικές αρχές, τους εισαγγελείς και τους δικαστές για την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας σε όλη την Ευρώπη.
Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση, η μη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο της Ισπανίας και της Ελλάδας δημιουργεί διαφορές ως προς το επίπεδο προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών και δυσχεραίνει τις ανταλλαγές δεδομένων μεταξύ, αφενός, της Ελλάδας και της Ισπανίας και, αφετέρου, των άλλων κρατών μελών που μετέφεραν την οδηγία στο εθνικό τους δίκαιο.
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία επί παραβάσει αποστέλλοντας επίσημη προειδοποιητική επιστολή στις εθνικές αρχές των συγκεκριμένων κρατών μελών τον Ιούλιο του 2018, καθώς και τις αντίστοιχες αιτιολογημένες γνώμες τον Ιανουάριο του 2019. Μέχρι στιγμής η Ελλάδα και η Ισπανία δεν έχουν κοινοποιήσει στην Επιτροπή τη θέσπιση των αναγκαίων εθνικών μέτρων για τη μεταφορά της οδηγίας.
Παραπομπή και για μη επαρκή προστασία της βιοποικιλότητας
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, αν και η Ελλάδα έχει ορίσει ειδικές ζώνες διατήρησης για την προστασία των φυσικών οικοτόπων και των ειδών που περιλαμβάνονται στο δίκτυο Natura 2000, δεν έχει καθορίσει τους αναγκαίους στόχους διατήρησης και μέτρα που να ανταποκρίνονται στις οικολογικές απαιτήσεις των τύπων φυσικών οικοτόπων και των ειδών που ζουν σε όλους αυτούς τους τόπους.
Σύμφωνα με την Οδηγία για τους οικοτόπους, τα κράτη-μέλη προτείνουν Τόπους Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ), στους οποίους απαντούν οι τύποι φυσικών οικοτόπων και οι οικότοποι ειδών που παρατίθενται στην Οδηγία. Στη συνέχεια, ο κατάλογος των τόπων εγκρίνεται από την Επιτροπή, ως ένα πρώτο βήμα για την εδραίωση του πανευρωπαϊκού δικτύου προστατευόμενων φυσικών περιοχών Natura 2000. Στις 19 Ιουλίου 2006 η Επιτροπή ενέκρινε κατάλογο 239 τόπων για την Ελλάδα. Η Επιτροπή έχει ζητήσει επανειλημμένως από την Ελλάδα να εκπληρώσει αυτές τις υποχρεώσεις της. Τον Φεβρουάριο του 2015 στάλθηκε προειδοποιητική επιστολή, την οποία ακολούθησε αιτιολογημένη γνώμη τον Φεβρουάριο του 2016 και συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη τον Μάρτιο του 2018. Μέχρι σήμερα, η Ελλάδα δεν έχει γνωστοποιήσει το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο της ΕΕ.
