H εποχή της HDTV…

Στις αρχές του 2004, ο Astra και 60 παροχείς δορυφορικών υπηρεσιών, συμφώνησαν για τα πρότυπα του ευρωπαϊκού HDTV. Συγκεκριμένα, το ευρωπαϊκό σύστημα υψηλής ευκρίνειας, θα είναι δυνατό να έχει δύο διαφορετικούς τύπους εκπομπής, την 720p50 ή τη 1080i25. 720p50 σημαίνει ανάλυση εικόνας 1280×720 pixels, με προοδευτική (progressive) σάρωση και ρυθμό ανανέωσης εικόνας 50 καρέ το δευτερόλεπτο (fps), ενώ 1080i25 σημαίνει ανάλυση 1920×1080, με πλεκτή σάρωση (interlaced) και ρυθμό ανανέωσης εικόνας, 25 καρέ το δευτερόλεπτο. Το πλεονέκτημα του 720p είναι η προοδευτική σάρωση, η οποία επιτρέπει την αναπαραγωγή εικόνας από πλήρη πλαίσια, κάτι που ελαχιστοποιεί τα τεχνουργήματα (artifacts) και το φαινόμενο flickering, ενώ το πλεονέκτημα του 1080i είναι η υψηλή ανάλυση των 1920x1080pixels, κάτι που επιτρέπει την ακόμη λεπτομερέστερη αποτύπωση της εικόνας. Δηλαδή, με απλά λόγια, σε σκηνές με αντικείμενα που κινούνται σε υψηλές ταχύτητες (ταινίες δράσης, αθλητικά γεγονότα), είναι καλύτερο το 720p, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το 1080i.

Στο επίπεδο συμπίεσης της εικόνας, υιοθετήθηκαν δύο διαφορετικοί αλγόριθμοι, ο ήδη χρησιμοποιούμενος από το DVB-S, MPEG-2 και ο MPEG-4 AVC. Η συμπίεση MPEG-4 φαίνεται ικανότερη να διαχειριστεί ποιοτικά σήματα, με χαμηλότερο bitrate, πράγμα που αναμφισβήτητα χρειάζεται η εκπομπή υψηλής ευκρίνειας. Ο συγκεκριμένος AVC (Advanced Video Coding) codec που επιλέχθηκε, είναι προϊόν εργασίας της Joint Video Team και είναι επίσης γνωστός σαν MPEG-4 part 10 ή Η.264.

Όπως είναι λογικό, η υψηλή ευκρίνεια του τηλεοπτικού σήματος χρειάζεται και ειδικό μέσο προβολής, αφού οι συμβατικές τηλεοράσεις CRT αδυνατούν να αναπαράγουν την πλήρη ανάλυση του σήματος. Τι συμβαίνει όμως, με τις μεγάλες επίπεδες οθόνες LCD και Plasma και τα προβολικά συστήματα. Είναι ικανές να αναπαράγουν όλη την ανάλυση του HDTV ή απλά έχουν υψηλότερη ανάλυση από τις συμβατικές;

Το ΗD-Ready είναι πρότυπο-logo, που προτάθηκε από την European TV manufacturer’s organisation (ένωση κατασκευαστών) EICTA. Για να μπορέσει  μια οθόνη να δηλώσει ΗD-Ready, θα πρέπει:

α) Να έχει ελάχιστη ανάλυση 720 γραμμών, σε ευρεία αναλογία πλευρών (wide aspect ratio).

β) Να υποστηρίζει ανάλυση 720p/50 ή 1080i/25.

γ) Να δέχεται ψηφιακή είσοδο DVI (με HDCP) ή HDMI (με HDCP) και component εισόδους.

Μερικές οθόνες έχουν τη σωστή ανάλυση να δεχθούν HD υπηρεσίες, αλλά δεν έχουν HDMI ή DVI συνδέσεις. Αυτές οι οθόνες, δεν μπορούν να φέρουν την επιγραφή “HD ready”, αλλά μπορούν να συνδεθούν σε ένα HD set top box, χρησιμοποιώντας αναλογικές component συνδέσεις (SCART, RGB κ.λπ.). Αυτές είναι συμβατές με HD (HD-Compatible), αλλά δεν είναι HD-Ready.

Το ερώτημα που τίθεται πολλές φορές, είναι…΄΄ επαρκεί η ανάλυσή όλων αυτών των οθονών, για να αποδώσει την ανάλυση του HDTV΄΄;

Προσέξτε, ένα πάνελ μπορεί να είναι HD-Ready, ακόμα και με ανάλυση 720p. Πολλές τηλεοράσεις πλάσμα ή LCD 42-inch, απλά καλύπτουν τη χαμηλή progressive ανάλυση του HDTV, έχοντας εγγενή ανάλυση 1024×768, αλλά απέχουν πολύ από την υψηλή interlaced ανάλυση (1920×1080). Από εκεί και πέρα, θα δουλέψουν συστήματα down conversion, για να φέρουν την ανάλυση στα πρότυπα του πάνελ. Οι πραγματικές HD (για HDTV) οθόνες, θα πρέπει να έχουν εγγενή ανάλυση 1920×1080 (ίση δηλαδή με την υψηλή ανάλυσή του).

Το DVI που εμφανίστηκε το 1999, είναι ψηφιακό πρότυπο, που μεταφέρει οπτικά δεδομένα από μια πηγή, σε ένα σύστημα προβολής. Τα δεδομένα μεταφέρονται, χρησιμοποιώντας το πρωτόκολλο TMDS (Transition Minimized Differential Signaling). Το DVI χειρίζεται bandwidths μέχρι 160MHz και γι αυτό υποστηρίζει UXGA και HDTV σήματα.

Με την έλευση του DVI, δημιουργήθηκε ένα νέο σύστημα προστασίας δεδομένων από την πειρατεία, που ονομάζεται HDCP (High-bandwidth Digital Content Protection). Αν μια συσκευή με έξοδο DVI/HDCP, δεν συνδεθεί με είσοδο που διαθέτει αποκωδικοποιητή HDCP, τότε το αποτέλεσμα θα είναι η εικόνα να εμφανίζει έντονο χιόνι ή σε κάποιες περιπτώσεις, πολύ χαμηλή ανάλυση 480p. Αυτό φυσικά, έγινε για να αποτραπεί η ψηφιακή αντιγραφή.

Το HDMI (High Definition Multimedia Interface) βασίζεται και αυτό στο μοντέλο DVI/HDCP, έχοντας όμως κάποιες καινοτομίες. Η βασική του διαφορά από το DVI, είναι ότι δεν μεταφέρει αποκλειστικά οπτικά δεδομένα, αλλά και ήχο Dolby Digital, Dolby Digital EX, DTS, DTS EX και ασυμπίεστα φορμά (PCM audio), μέχρι 8 κανάλια των 192kHz και 24-bits. Στο επίπεδο εικόνας, υποστηρίζει κάθε ασυμπίεστο πρότυπο, High Definition πρότυπο και αναλύσεις 480i, 480p, 720p, 1080i και 1080p, καθώς και το υπάρχον PAL φορμά.

Αυτή είναι μια πραγματικότητα, την οποία η τηλεόραση HD επιβεβαιώνει ακράδαντα. Πάντα, μέσα από τις δορυφορικές εκπομπές, έχουμε τη δυνατότητα να απολαμβάνουμε την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Έτσι ακριβώς ισχύει και τώρα με την τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας. Σίγουρα θα έρθει η μέρα όπου θα έχουμε HDTV μέσω της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης ή μέσω IP τηλεόρασης. Ωστόσο, μέχρι τότε, θα έχουμε απολαύσει χιλιάδες εκπομπές HD μέσα από τα δορυφορικά μας συστήματα!!