Λήψη και παρακολούθηση επίγειων ψηφιακών καναλιών

Η πρώτη απορία που υπάρχει, αφορά την κεραία. Οι περισσότεροι αναρωτιούνται αν θα χρειαστούν νέα κεραία για τη λήψη του ψηφιακού σήματος ή αν αρκεί η ήδη υπάρχουσα. Η απάντηση είναι πως οποιαδήποτε καλής ποιότητας κεραία τύπου πανό ή YAGI, είναι κατάλληλη για τη λήψη. Σε αυτόν τον τύπο κεραίας, συμπεριλαμβάνονται οι περισσότερες κεραίες που χρησιμοποιούμε ήδη για τη λήψη της αναλογικής τηλεόρασης (στην μπάντα UHF). Άρα, δεν θα χρειαστεί να αλλάξουμε κεραία.

 

Η δεύτερη απορία μιας μεγάλης μερίδας του κοινού, αφορά την τελική εικόνα και πολλοί αναρωτιούνται αν η τηλεόραση που ήδη διαθέτουν, μπορεί να αναπαράγει το ψηφιακό σήμα. Για να δούμε τα επίγεια ψηφιακά κανάλια απαιτείται αντίστοιχος επίγειος ψηφιακός δέκτης. Ο δέκτης αυτός ενδέχεται να έρχεται ενσωματωμένος στην τηλεόρασή μας, εάν είναι τελευταίας γενιάς, διαφορετικά απαιτείται επιπρόσθετο εξωτερικό μηχάνημα.

Ας πάμε τώρα στην “λεπτομέρεια” όπου ταλαιπωρεί αρκετό κόσμο. Τα κανάλια της EΡΤ χρησιμοποιούν συμπίεση MPEG2 και της Digea χρησιμοποιούν συμπίεση MPEG4, οπότε ο δέκτης μας πρέπει να υποστηρίζει και τους δύο αλγόριθμους. Ένας ψηφιακός επίγειος δέκτης που υποστηρίζει MPEG4, υποστηρίζει παράλληλα και MPEG2, όμως δεν ισχύει το αντίθετο. Αυτό δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα στους χρήστες όπου αγόρασαν σύγχρονη τηλεόραση προτού “σκάσει” η βόμβα των καναλιών της DIGEA, με αποτέλεσμα να καταλήξουν με μια κορυφαία από πλευράς χαρακτηριστικών τηλεόραση, η οποία όμως δεν μπορεί να αποδώσει τα κανάλια της Digea, παρά μόνο της EΡΤ. Για να καταλήξουμε λοιπόν, για να υποστηρίζει μια τηλεόραση προβολή των επίγειων ψηφιακών καναλιών πρέπει να ενσωματώνει επίγειο ψηφιακό δέκτη MPEG4, αλλιώς απαιτείται εξωτερική συσκευή.

Χωρίς να θέλουμε να μπερδέψουμε τα πράγματα, να αναφέρουμε ότι υπάρχει η περίπτωση μια τηλεόραση να ενσωματώνει δέκτη MPEG2, αλλά να μπορεί να παίξει τα MPEG4 κανάλια. Πως? Εάν διαθέτει θύρα CI (κάτι όχι σπάνιο για σύγχρονες τηλεοράσεις) μπορεί να τοποθετηθεί ειδικό CAM που να της δίνει τη δυνατότητα υποστήριξης MPEG4 και αντίστοιχα τη δυνατότητα να αναπαράγει τα κανάλια της Digea.

 

Ο δέκτης είναι μια συσκευή, η οποία θα πάρει το ψηφιακό σήμα από την κεραία, θα το επεξεργαστεί (στην πραγματικότητα θα το αποκωδικοποιήσει, αφού είναι κωδικοποιημένο σε MPEG2/MPEG4) και θα το μετατρέψει στην έξοδό του σε σήμα κατανοητό για την τηλεόραση. Μόνο με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να δούμε τα νέα κανάλια, επομένως θα χρειαστεί οπωσδήποτε να αγοράσουμε ένα δέκτη. Προτού ακόμα καλά-καλά είχε ξεκινήσει η εκπομπή των επίγειων ψηφιακών καναλιών, υπήρχαν πολλοί δέκτες, τους οποίους μπορούμε να  κατατάξουμε στις ακόλουθες κατηγορίες.

1. Οι απλοί επίγειοι ψηφιακοί δέκτες: Όπως λέει και το όνομά τους, είναι απλοί δέκτες, οι οποίοι κάνουν ακριβώς την εργασία που αναφέραμε παραπάνω. Μετατρέπουν δηλαδή το ψηφιακό σήμα, σε σήμα κατανοητό για οποιαδήποτε τηλεόραση.

2. Οι COMBO δέκτες: Οι Combo δέκτες, εκτελούν… συνδυαστικές εργασίες. Μπορούν δηλαδή, εκτός από επίγεια ψηφιακά σήματα, να αποκωδικοποιήσουν και δορυφορικά. Όσοι εισέρχεστε τώρα στον ψηφιακό κόσμο και σκέφτεστε… «με ένα σμπάρο…δυο τρυγόνια», πρέπει να γνωρίζετε ότι για τη λήψη και του δορυφορικού σήματος, δεν αρκεί η κεραία σας, αλλά θα χρειαστείτε επιπρόσθετα και ειδικό δορυφορικό κάτοπτρο, με άλλη εγκατάσταση και άλλη κάθοδο.

3. Οι τηλεοράσεις με ενσωματωμένο ψηφιακό δέκτη: Όλοι, όσοι δεν επιθυμείτε πολλά… «κουτιά» και καλώδια στο σαλόνι, μπορείτε να καταφύγετε στη λύση της τηλεόρασης με ενσωματωμένο ψηφιακό δέκτη (εκτός του αναλογικού). Η λύση είναι σαφώς ακριβότερη, αλλά αν σκέφτεστε να αλλάξετε την παλιά σας τηλεόραση, συνυπολογίστε σοβαρά και αυτήν τη λύση. Έτσι κι αλλιώς, τη λήψη με ενσωματωμένο tuner, την έχουμε συνηθίσει… από τα αναλογικά χρόνια, τα οποία οδεύουν προς σταδιακή εξαφάνιση.

4. Οι κάρτες για PC (PCI ή USB): Για τους… αγιάτρευτους εραστές του υπολογιστή, υπάρχει πάντα η λύση μιας τηλεοπτικής κάρτας DVB-T, που μπορεί να είναι είτε εσωτερική PCI είτε εξωτερική συσκευή USB.

 

Άλλη μια συσκευή στο… επιπλάκι του σαλονιού και ήδη βλέπω πολλούς να πονοκεφαλιάζουν με τις συνδέσεις. Προ δεκαετίας, είχαμε μόνο μια τηλεόραση και ένα βίντεο. Προστέθηκε σταδιακά το DVD player, ο δορυφορικός δέκτης, ο εγγραφέας DVD, το Playstation (ή το Xbox) των παιδιών, μπορεί κι ένας πολυκάναλος ενισχυτής, ενώ πλέον μας προέκυψε κι ο επίγειος δέκτης. Πώς θα τον παρεμβάλουμε μέσα στις τόσες συσκευές;

Πρώτη μου συμβουλή είναι το… ξεσκαρτάρισμα. Το VHS μπορεί να πάει άνετα στο σκουπιδοτενεκέ (έχει βγάλει τα λεφτά του) και αν έχετε DVD εγγραφέα, μπορεί να στείλετε το player στο… πατάρι, στην κρεβατοκάμαρα ή στο εξοχικό. Ναι, γνωρίζω, πως το DVD player είναι ολοκαίνουριο, αφού το αγοράσατε μόλις προ δύο μηνών στην…εξωφρενική τιμή των 18 ευρώ, αλλά αν έχετε DVD εγγραφέα, η θέση του player είναι σαφώς εκεί που ανέφερα. Μην ανησυχείτε, δεν χαλάνε τα… ράουλα του εγγραφέα από το μπρος-πίσω του… δίσκου, όπως στο VHS.

Ο καλύτερος και ευκολότερος τρόπος να συνδέσετε τον ψηφιακό δέκτη με την τηλεόραση είναι μέσω της σύνδεσης HDMI. Μάλιστα, δεν είναι καθόλου απίθανο να διαθέτεται και άλλες συσκευές HDMI, όπως ένα multimedia player, μια παιχνιδομηχανή κτλ. Φυσικά, απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η τηλεόρασή σας να διαθέτει σύνδεση HDMI. Σε αντίθετη περίπτωση, θα πρέπει να εκμεταλλευτείτε τις …πατροπαράδοτες συνδέσεις.

Υπάρχει τρόπος να συνδεθούν όλα και να μη χρειαστεί να αποχωριστείτε καμία αγαπημένη σας συσκευή. Για να συνδέσετε όλες αυτές τις συσκευές, η καλύτερη λύση είναι μια τηλεόραση με πολλαπλές εισόδους. Τρία-τέσσερα Scart, μια S-Video και ίσως μια Composite (για το βίντεο), νομίζω ότι είναι υπερ-αρκετές για να συνδεθούν όλες οι συσκευές ανεξάρτητα. Αν τώρα δεν σας φθάνουν οι είσοδοι της τηλεόρασης, θα πρέπει να καταφύγετε στη λύση του in-out (master-slave), μέσω των συσκευών που διαθέτουν διπλό scart (οι περισσότεροι δορυφορικοί και επίγειοι δέκτες διαθέτουν). Φυσικά, σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να σβήνετε τη μία συσκευή, για να παίζει η άλλη. Συνυπολογίστε ακόμα και τη συνδεσμολογία κάποιας συσκευής μέσω  RF (συνήθως του βίντεο), αν πάλι οι είσοδοι της τηλεόρασής σας δεν είναι αρκετές. Βέβαια, εδώ μιλάμε για μια αρκετά παλιάς τεχνολογίας τηλεόραση, που θα διαθέτει μόνο μια scart σύνδεση. Σε αυτή την περίπτωση, αργά ή γρήγορα θα αναγκαστείτε να την αντικαταστήσετε, οπότε, στην αγορά της καινούριας σας τηλεόρασης, συνυπολογίστε και τις πολλές θύρες. Δεν μετράει μόνο το πάνελ σε μια τηλεόραση, αλλά και η λειτουργικότητά της. Πολλές φορές (αν δεν μας βγαίνει στην τιμή), αξίζει να θυσιάσουμε μερικές… ίντσες, στο βωμό της… ευχρηστίας.

Ένα σημείο που μπορεί να προβληματίσει πολλούς, είναι πώς από την ίδια κάθοδο, θα τροφοδοτηθεί αφενός ο δέκτης, αφετέρου η τηλεόραση ή το βίντεο (για τα αναλογικά κανάλια). Ουσιαστικά, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αφού οι δέκτες διαθέτουν RF in και RF out. Οδηγείτε δηλαδή την κάθοδο στην RF είσοδο του δέκτη και με ένα καλώδιο κεραίας, συνδέετε την RF έξοδο του δέκτη, με την RF είσοδο της τηλεόρασης ή του βίντεο (αν θέλετε και εγγραφές σε VHS). Στην απίθανη περίπτωση που ο επίγειος δέκτης σας δεν διαθέτει RFout, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα κοινό splitter (Τ κεραίας), για να διαχωρίσετε το σήμα.

 

Η αποκλειστικότητα των ψηφιακών καναλιών δεν ανήκουν πλέον μόνο στους δορυφόρους, αλλά και στα βουνά..! Σύντομα μάλιστα, οι θεατές των “ψηφιακών βουνών” θα είναι πολλοί περισσότεροι από αυτούς των “ψηφιακών δορυφόρων”. Γι’ αυτό λοιπόν μην καθυστερείτε και μπείτε κι εσείς στον κόσμο της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης.