Το Voyager 1 εντόπισε ένα "βουητό" πλάσματος στο κενό του διαστρικού διαστήματος

Το Voyager 1 απομακρύνεται από τη Γη εδώ και 43 χρόνια, μετά την εκτόξευσή του το 1977 και πλέον βρίσκεται σε μία απόσταση 150 φορές την απόσταση που απέχει η Γη από τον Ήλιο. Είναι το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο που έχει κατασκευαστεί από τον άνθρωπο, έχει βγει από τα όρια του Ηλιακού συστήματος το 2012 και βρίσκεται πλέον…

Το Voyager 1 απομακρύνεται από τη Γη εδώ και 43 χρόνια, μετά την εκτόξευσή του το 1977 και πλέον βρίσκεται σε μία απόσταση 150 φορές την απόσταση που απέχει η Γη από τον Ήλιο. Είναι το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο που έχει κατασκευαστεί από τον άνθρωπο, έχει βγει από τα όρια του Ηλιακού συστήματος το 2012 και βρίσκεται πλέον στο απέραντο κενό του διαστρικού διαστήματος.

Τα όργανά του όμως συνεχίζουν να λειτουργούν και να μεταδίδουν τις μετρήσεις που καταγράφει, αποδεικνύοντάς μας πως το κενό του διαστήματος δεν είναι τελικά και πολύ…κενό. Από μία απόσταση 23 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων, το Voyager 1 εντόπισε ένα διαρκές “βουητό” από κύματα πλάσματος από το 2017 και έπειτα.

Είναι πολύ αχνά και μονότονα επειδή βρίσκονται σε πολύ στενό εύρος συχνοτήτων. Εντοπίσαμε το αχνό, επίμονο βουητό των διαστρικών αερίων. – Stella Koch Ocker, Cornell University

Η μελέτη θα επιτρέψει στους επιστήμονες να καταλάβουν πώς το διαστρικό μέσο αλληλεπιδρά με τους ηλιακούς ανέμους και πώς η προστατευτική φούσκα της ηλιόσφαιρας του Ηλιακού συστήματος διαμορφώνεται και τροποποιείται από το διαστρικό περιβάλλον.

Μετά την είσοδό του στο διαστρικό διάστημα, το Voyager εντόπιζε ανωμαλίες σε αυτά τα αέρια από εκλάμψεις του δικού μας Ήλιου. Ανάμεσα όμως από αυτές τις εκρήξεις, οι ερευνητές εντόπισαν μία σταθερή εκπομπή που παράγεται από το κενό του διαστήματος.

Το διαστρικό μέσο είναι όπως μία απαλή βροχή. Όταν έχουμε ηλιακές εκλάμψεις, είναι σαν να ανιχνεύουμε έναν κεραυνό σε μία καταιγίδα και μετά επιστρέφουμε στην απαλή βροχή. – James Cordes, καθηγητής αστρονομίας George Feldstein

Οι επιστήμονες πιστεύουν πως υπάρχει περισσότερη δραστηριότητα χαμηλού επιπέδου στα διαστρικά αέρια από ότι νομίζαμε έως τώρα, η οποία τους επιτρέπει να ανιχνεύσουν τη διανομή του πλάσματος στο χώρο, όταν τουλάχιστον δε διαταράσσεται από τις ηλιακές εκλάμψεις.

Δεν είχαμε ποτέ τη δυνατότητα να το αξιολογήσουμε. Τώρα ξέρουμε πως δε χρειαζόμαστε ένα τυχαίο συμβάν σχετικό με τον Ήλιο μας για να μετρήσουμε το διαστρικό πλάσμα. Ανεξαρτήτως από το τι κάνει ο Ήλιος, το Voyager στέλνει πίσω πληροφορίες. Το σκάφος λέει “αυτή είναι η πυκνότητα, κολυμπάω τώρα μέσα σε αυτήν. Και αυτή είναι τώρα. Και αυτή είναι τώρα. Και αυτή είναι τώρα.” Το Voyager είναι αρκετά μακριά και θα το κάνει αυτό διαρκώς. – Shami Chatterjee, Cornell University

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy.

Πηγή:  unboxholics.com

(Κώστας Παπαζαχαρίου, αναδημοσίευση 12/5/2021)