Οι τρόποι δικτύωσης των δορυφορικών δεκτών
Featured | Η ανάγκη δικτύωσης δύο ή περισσότερων δορυφορικών δεκτών, για τον διαμοιρασμό μίας συνδρομητικής κάρτας, επιτυγχάνεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Αυτό το μήνα θα σας περιγράψουμε πώς να δικτυώσετε ενσύρματα τους δέκτες σας, ώστε όλα τα δωμάτια της οικίας σας να παρακολουθούν συνδρομητική TV, με μία μόλις κάρτα.
Το card sharing είναι μια τεχνική που μας επιτρέπει να διαμοιράζουμε μία συνδρομητική κάρτα σε δύο ή περισσότερους δορυφορικούς δέκτες, με σκοπό την ταυτόχρονη ανεξάρτητη θέαση διαφορετικών συνδρομητικών καναλιών του ίδιου πακέτου στις τηλεοράσεις μας. Αναφερόμαστε πάντα για το νόμιμο card sharing, που περιορίζεται στα όρια της οικίας μας. Ανάλογα με τους δέκτες που θέλουμε να δικτυώσουμε ή την υποδομή της καλωδιακής εγκατάστασης που διαθέτουμε, επιλέγουμε και την τεχνική που θα ακολουθήσουμε (ενσύρματη ή ασύρματη). Αυτό το μήνα, θα αναφερθούμε στην ενσύρματη δικτύωση και στους τρόπους που αυτή επιτυγχάνεται, μιας και πρόκειται για την πιο ασφαλή, αλλά και πιο διαδεδομένη τεχνική.
Card Sharing με Card Splitter
Πρόκειται για την πιο διαδεδομένη μέθοδο ενσύρματης δικτύωσης σε τοπικό επίπεδο έως τώρα, αν και τεχνολογικά αρχίζει και ξεπερνιέται. Το card splitter αποτελείται από μία κεντρική μονάδα που διαθέτει έναν αναγνώστη κάρτας (master) και μια σειρά από ειδικές κάρτες, που διαθέτουν μνήμη EEPROM (slaves). Στην βασική μονάδα, τοποθετείται η νόμιμη συνδρομητική κάρτα του δορυφορικού παροχέα, ενώ οι κάρτες εισάγονται στον αναγνώστη καρτών (ή μέσω CAM στην υποδοχή CI) του δορυφορικού δέκτη. Η κεντρική μονάδα διαβάζει την κάρτα και μέσω κατάλληλων καλωδιώσεων, μεταφέρει τα δεδομένα στις κάρτες EEPROM, που βρίσκονται στους δέκτες. Με αυτόν τον τρόπο όλοι οι δέκτες βλέπουν από μία κάρτα. Όπως καταλάβατε, το Card splitter, παίζει τον ρόλο ενός «σερβιτόρου- δρομολογητή». Απαντάει στις ερωτήσεις του αναγνώστη κάθε δορυφορικού δέκτη προς την κύρια κάρτα (μέσω των καρτών EEPROM), ρυθμίζοντας παράλληλα την κίνηση των πληροφοριών προς αυτούς. Η υλοποίηση της εφαρμογής είναι πολύ εύκολη, αρκεί να δώσετε προσοχή σε ορισμένα σημεία. Οι κάρτες EEPROM διαθέτουν υποδοχή σύνδεσης RJ-11 (με 4 pin), ενώ η βάση του card splitter συνήθως διαθέτει σύνδεση RJ-45 (δηλαδή είσοδο για τηλεφωνικό βύσμα οκτώ pin). Στο RJ-45 συνδέουμε σε σειρά δύο τετρασύρματες γραμμές τηλεφωνικού καλωδίου, που θα καταλήξουν σε δύο ξεχωριστούς ακροδέκτες RJ-11 και κατ’ επέκταση σε δύο ξεχωριστές κάρτες EEPROM.
Για να μπορεί να λειτουργήσει σωστά το όλο σύστημα, θα πρέπει να διατηρηθεί η ίδια χρωματική σειρά, κατά την σύνδεση των καλωδίων. Το μήκος του τηλεφωνικού καλωδίου σύνδεσης δεν θα πρέπει να σας προβληματίσει σε τοπικό επίπεδο, μιας και μπορεί να φτάσει, σύμφωνα με κάποιους κατασκευαστές, στα 150m. Εμείς πάντως το δοκιμάσαμε μέχρι και 70m. Το Card Splitter σε γενικές γραμμές συνεργάζεται σωστά με τους περισσότερους δέκτες της αγοράς. Παρόλα αυτά μπορεί να συναντήσετε κάποια προβλήματα συμβατότητας με δέκτες που διαθέτουν card reader, τύπου UCAS, σε σχέση πάντα με την έκδοση της κάρτας που θέλετε να μοιράσετε. Για αυτό καλό θα είναι να βεβαιωθείτε πρώτα ότι το UCAS του δέκτη σας διαβάζει την νόμιμη συνδρομητική κάρτα. Επίσης, ελέγξτε αν το Card Splitter που προμηθευτήκατε είναι επίσης συμβατό με την συνδρομητική κάρτα. Αν δεν είναι, πιθανότατα να χρειάζεται διαφορετικό software. Επίσης, στην πράξη, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε ίδιους δορυφορικούς δέκτες με την ίδια έκδοση λογισμικού. Έτσι, περιορίζετε το ενδεχόμενο πιθανών προβλημάτων στο εγγύς μέλλον. Σε αντίθετη περίπτωση, χρησιμοποιώντας πολλούς διαφορετικούς δέκτες με άγνωστη συμπεριφορά σε τέτοιες εφαρμογές, η επιτυχία του εγχειρήματος θα βασίζεται, σε σημαντικό ποσοστό, στον παράγοντα «τύχη».
Card sharing δεκτών με θύρα Ethernet
Εάν θέλετε να δικτυώσετε δέκτες με θύρα Ethernet, τότε νομοτελειακά θα ακολουθήσετε διαφορετική διαδικασία από την προηγούμενη. Εδώ το μοίρασμα της κάρτας μπορεί να το κάνει ο ίδιος δέκτης μέσω του λογισμικού του, ενώ η επικοινωνία με τους άλλους δέκτες πραγματοποιείται μέσω της ειδικής θύρας δικτύου Ethernet που διαθέτουν. Έτσι, το μόνο που χρειάζεται από πλευράς υποδομής εγκατάστασης, είναι η σύνδεση των δεκτών σε ένα τοπικό δίκτυο. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα την εφαρμογή και την υποδομή της εγκατάστασης που διαθέτετε. Εάν ο χώρος σας διαθέτει εγκατάσταση δομημένης καλωδίωσης με πρίζες δικτύου, τότε συνδέστε στις πρίζες όλους τους δέκτες σας, χρησιμοποιώντας ένα απλό straight καλώδιο δικτύου Cat 5E. Το switch σας (που πιθανώς θα βρίσκεται στην περιοχή του patch panel), αναλαμβάνει την διασύνδεσή και επικοινωνία όλων των συσκευών δικτύου και άρα και των δεκτών (μέσω των ειδικών καλωδίων patch cords).
Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος, είναι η συμβατότητα του δέκτη με την κάρτα που θέλουμε να μοιράσουμε (για παράδειγμα, σε Linux δέκτες η συμβατότητα διαφοροποιείται ανάλογα με το πρόγραμμα server – client που χρησιμοποιούμε). Σε περίπτωση που δεν διαθέτετε εγκατάσταση δομημένης καλωδίωσης, αλλά οι δέκτες σας διαθέτουν θύρα Ethernet, τότε το μόνο ενεργό στοιχείο που θα χρειαστείτε είναι ένα απλό switcher. Κάθε δέκτης συνδέεται στο switcher μέσω της θύρας δικτύου του Ethernet, χρησιμοποιώντας σαν γραμμή μεταφοράς καλώδιο UTP Cat 5E. Η λύση αυτή παρουσιάζεται ως ενδεδειγμένη, σε περιπτώσεις που θέλουμε τους δέκτες στον ίδιο χώρο, να παίζουν διαφορετικά κανάλια. Σε αντίθετη περίπτωση οι μεγάλες αποστάσεις δεν θα σας προβληματίσουν, μιας και εδώ το σύστημα δουλεύει άνετα και δοκιμασμένα μέχρι τα 100m. Και εδώ θα πρέπει να δώσετε προσοχή στην κατάληξη του καλωδίου UTP στον ακροδέκτη τύπου RJ-45, τηρώντας τον χρωματικό κώδικα. Σε αντίθετη περίπτωση, το δίκτυό σας μπορεί να μην δουλέψει, παρόλο που οι απαιτήσεις μιας κάρτας δικτύου δορυφορικού δέκτη για sharing είναι ιδιαίτερα μικρές. Τέλος, σε ένα δίκτυο δεκτών, θα μπορούσατε να «κολλήσετε» σαν client και έναν απλό δέκτη χωρίς θύρα Ethernet. Αυτό μπορεί να γίνει υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, χρησιμοποιώντας κάποιο Ethernet Interface, προσαρμοσμένο στον αναγνώστη καρτών του δέκτη.
Ενσύρματο sharing… χωρίς επιπλέον καλώδια!
Η απόλυτη ερμηνεία της φράσης παραπέμπει στο αδύνατο. Στην πράξη όμως δεν είναι έτσι, μιας και στην αγορά κυκλοφορούν Ethernet adaptors, που μας δίνουν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε τις ήδη υπάρχουσες γραμμές μεταφοράς σε ένα σπίτι (καλώδια δικτύου ΔΕΗ, ομοαξονικό καλώδιο διανομής τηλεοπτικού σήματος), χωρίς να χρειαστεί να εγκαταστήσουμε επιπλέον καλώδιο δικτύου UTP. Κι εδώ η επιτυχία της εφαρμογής βασίζεται,(πέραν από το λογισμικό των δεκτών που πρέπει να προσαρμόζεται στα δεδομένα της κάρτας που θα μοιράσουμε) στην τήρηση των κανόνων περί δικτύωσης, όπου η αναλυτική περιγραφή τους αποτελεί ανεξάντλητο αντικείμενο ξεχωριστών άρθρων.
Card sharing μέσω RS-232
Πρόκειται για την λιγότερο διαδεδομένη εφαρμογή δικτύωσης δορυφορικών δεκτών, που όμως αφορά τους πλέον διαδεδομένους δορυφορικούς δέκτες της χώρας μας της σειράς ΜΧ, όπως οι Υu-Μa-Τu, Opticum, Digital Box, Neco Box, κλπ. Οι εν λόγω δέκτες προορίζονται για ασύρματο Card sharing με την βοήθεια κατάλληλου λογισμικού, αξιοποιώντας στο έπακρο τη θύρα RS-232 που διαθέτουν. Στην θύρα του κάθε δέκτη προστίθεται ασύρματος πομποδέκτης, ο οποίος αναλαμβάνεται να μοιράσει τα κλειδιά της κάρτας από τον δέκτη server στους υπόλοιπους. Ο δέκτης που μοιράζει την κάρτα ρυθμίζεται σε server mode, ενώ όλοι οι υπόλοιποι δέκτες ρυθμίζονται σε client mode.
Καταργώντας τους πομποδέκτες και ακολουθώντας την ίδια διαδικασία ρύθμισης δεκτών, μπορούμε να δικτυώσουμε και ενσύρματα δύο από αυτούς, αρκεί να τους συνδέσουμε μεταξύ τους με ένα καλώδιο cross RS-232. Όπως καταλαβαίνετε, η λύση αυτή προσφέρεται όταν οι δέκτες βρίσκονται πολύ κοντά και η ασύρματη δικτύωση δεν έχει νόημα και φυσικά είναι πολύ πιο δαπανηρή. Αν τώρα επιθυμείτε να δικτυώσετε μεταξύ τους περισσότερους από δύο δέκτες, θα χρειαστείτε ένα ειδικό Hub, που επιτρέπει την σύνδεση δεκτών MX, μέσω της θύρας RS-232 παρέχοντας και τα αντίστοιχα καλώδια. Το Hub μπορεί να τροφοδοτηθεί από την έξοδο 0-12 V ενός δέκτη ή φυσικά με ξεχωριστό τροφοδοτικό. Δέχεται έως και οκτώ δέκτες client και διαθέτει ξεχωριστή είσοδο για τον δέκτη που ρυθμίζεται σαν server. Το Hub αυτό, δεν έχει καμιά σχέση με τα κλασσικά hub–switch δικτύου που κυκλοφορούν, μιας και δέχεται καλώδιο που τερματίζει σε ακροδέκτη τύπου RJ-11 ενώ από την άλλη πλευρά τερματίζει σε θηλυκό RS-232 για να προσαρμόζεται στην αντίστοιχη θύρα του δέκτη.
