Παράταση για 10 χρόνια στο Ψηφιακό Μέρισμα 2!
Η είδηση, όπως κυκλοφόρησε διεθνώς, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Παγκόσμιας Συνόδου Ραδιοεπικοινωνιών (WRC-15) στη Γενεύη στην Ελλάδα μάλλον θα πρέπει να διαβαστεί ανάποδα. Ενώ η EBU αλλά και οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί της Ευρώπης πανηγυρίζουν ότι σώθηκε το φάσμα…
Η είδηση, όπως κυκλοφόρησε διεθνώς, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Παγκόσμιας Συνόδου Ραδιοεπικοινωνιών (WRC-15) στη Γενεύη στην Ελλάδα μάλλον θα πρέπει να διαβαστεί ανάποδα. Ενώ η EBU αλλά και οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί της Ευρώπης πανηγυρίζουν ότι σώθηκε το φάσμα των 470-694 MHz για χρήση τηλεοπτικής εκπομπής στα επόμενα δέκα χρόνια. Για αυτό συμφώνησαν οι εκπρόσωποι περισσότερων από 150 κυβερνήσεις που μετείχαν στη Διάσκεψη της ITU τον περασμένο Νοέμβριο. Στη χώρα μας η είδηση έχει άλλη ανάγνωση. Ότι τελειωτικά πλέον το φάσμα των 700 MHz, το λεγόμενο Ψηφιακό Μέρισμα 2, αποδίδεται στις τηλεπικοινωνίες! Κάτι για το οποίο ελάχιστοι γνωρίζουν. Τουλάχιστον τις άμεσες επιπτώσεις του. Η δική μας χώρα βρίσκεται στην «ευτυχία» της συνέχισης μετάδοσης των αναλογικών τηλεοπτικών σημάτων στην περιφέρεια, επειδή η ψηφιακή μετάβαση της τηλεόρασης αποδείχθηκε μια παταγώδης αποτυχία.
Σε άλλες χώρες χαίρονται που εξασφαλίστηκε η ύπαρξη της ψηφιακής τηλεόρασης ως το 2030 (Έκθεση Lammy 2014) και στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη για το τι θα συμβεί αν η κυβέρνηση πιεστεί από την Κομισιόν να δώσει εδώ και τώρα το Ψηφιακό Μέρισμα 2. Πρακτικά δηλαδή να σταματήσουν οι τηλεοπτικές εκπομπές από την 50η συχνότητα και πέρα! Όταν μόλις εδώ και ενάμισι χρόνο μετακινήθηκαν οι επικοινωνίες του στρατού στην 57η -59η , κι ενώ στην τηλεόραση συνεχίζεται το ψηφιακό αλαλούμ.
Το ψηφιακό σήμα μέσω της Digea εκπέμπεται μόνο από τα 156 σημεία εκπομπής, η χώρα δεν καλύπτεται επαρκώς, η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών αναγκάστηκε να δώσει άδεια εκπομπής αναλογικού σήματος στην ΕΡΤ και κάνει τα στραβά μάτια στις αναλογικές εκπομπές των δήμων. Άλλοι δήμοι βρίσκονται σε δικαστικές διαμάχες με τη Digea και άλλοι ζητάνε ενημέρωση για το πως θα πληρώσουν με δικά τους έξοδα την εγκατάσταση gap fillers. Ας φανταστούμε να προστεθεί σε όλα τα παραπάνω η υποχρεωτική μετακίνηση του τηλεοπτικού σήματος κάτω από τον 50ο δίαυλο στα UHF. Όταν το υπουργείο Μεταφορών ακόμη δεν έχει ανακοινώσει την τύχη της νέας μελέτης για επανακαθορισμό του ψηφιακού χάρτη με περισσότερα κέντρα εκπομπής, ώστε να καλύπτεται επαρκώς η επικράτεια της χώρας.
Στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μεταξύ η παραχώρηση του φάσματος στα 700 MHz είναι κοινός τόπος εδώ και τρία χρόνια. Ήδη η κυβέρνηση της Γερμανίας έχει προκηρύξει διαγωνισμό για την παραχώρησή του, προσδοκώντας έσοδα δισεκατομμυρίων ευρώ από αυτόν. Την ίδια πρόθεση έχει εκδηλώσει και η κυβέρνηση της Γαλλίας. Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δηλαδή χωρίς καμία άλλη διαδικασία μέσω ανεξάρτητων ή ρυθμιστικών αρχών όπως συνέβη με το Ψηφιακό Μέρισμα στα 800 MHz, οι κυβερνήσεις πουλάνε το ραδιοτηλεοπτικό φάσμα με τις ευλογίες εννοείται της Κομισιόν. Η οποία Κομισιόν τα τελευταία δέκα χρόνια ηγείται της σταυροφορίας για την επέκταση των τηλεπικοινωνιών στο ραδιοτηλεοπτικό φάσμα. Με επιχείρημα τις χαμηλές αναγκαίες επενδύσεις και την λεγόμενη Ψηφιακή οικονομία.
Στην Ευρώπη, η EBU έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει για τη «νίκη» στη Διάσκεψη της ITU. Γιατί ο αγώνας που δόθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε σχέση με τις επιδιώξεις και τις στοχεύσεις των Αμερικανών ήταν να σωθεί το ραδιοτηλεοπτικό φάσμα για χρήση τηλεοπτικών εκπομπών. Και δόθηκαν ομηρικές μάχες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για αυτό, προκειμένου να πειστούν οι κυβερνήσεις των χωρών-μελών πως το φάσμα είναι αναγκαίο για την ελεύθερη τηλεοπτική εκπομπή. Παράλληλα είχαν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την ανάπτυξη της DVB-T2 ενώ πρόσφατα αποφασίστηκε και η μετάδοση ραδιοτηλεοπτικού υλικού μέσω IP Πρωτοκόλλων.
Ψιλά τεχνικά γράμματα για τους ιθύνοντες εδώ στη χώρα μας. Και δεν μιλάμε μόνο για τους αρμόδιους της κυβέρνησης αλλά και για τους φορείς της αγοράς, τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς και τα όργανά τους. Άπαντες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την ελεύθερη τηλεόραση ως μέσο πολιτικής διαπραγμάτευσης με αποτέλεσμα οι τεχνολογικές εξελίξεις να φέρνουν για τη χώρα «μαύρο» αντί για ψηφιακή εκπομπή.
Editorial, ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, τεύχος 88, Ιανουαρίου 2016
