Ο Τύπος στη μνημονιακή Ελλάδα (και μια αστεία αναδιάρθρωση)
Αρθρο του Νίκου Μποζιονέλου
#MediaLab επί παντός… μιντιακού
♦ Περί τηλεοπτικών δικαιωμάτων ο λόγος #μετρήστε
- Ο τελικός του Κυπέλλου Ισπανίας (Copa del Rey) διεξάγεται στις 25 Μαΐου στο «Μπενίτο Βιγιαμαρίν», έδρα της Μπέτις, ανάμεσα σε Μπαρτσελόνα και Βαλένθια.
- Ο τελικός του Κυπέλλου Γερμανίας (DFB Pokal) διεξάγεται στο «Ολίμπιασταντιον» του Βερολίνου στις 25 Μαΐου.
- Ο τελικός του Κυπέλλου Ιταλίας (Coppa Italia) διεξάγεται στο «Ολίμπικο» της Ρώμης στις 15 Μαΐου.
♦ Τι κοινό έχουν; Δεν έχουν κλείσει κάπου τηλεοπτικά εν Ελλάδι. Επειδή απορείτε, το Open είχε πάρει τα ημιτελικά του Copa del Rey, όχι τον τελικό. Είναι, και αυτός, προς διαπραγμάτευση #εδώ_τα_καλά_δικαιώματα
- Αντίθετα…
ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας (FA Cup) διεξάγεται στο «Γουέμπλεϊ» του Λονδίνου στις 18 Μαΐου και θα τον μεταδώσει ο ΣΚΑΪ #deal
ο τελικός του Κυπέλλου Γαλλίας (Coupe de France) διεξάγεται στο «Σεντ Ντενί» του Παρισιού στις 27 Απριλίου και θα τον μεταδώσει η Nova #deal
♦ Αν δεν έχεις περάσει από το «Φως των σπορ», ως εργαζόμενος, δεν μπορείς να κατανοήσεις την αίγλη του. Την ιστορία του. Τη δυναμική του. Πλην εξαιρέσεων, όπως ο Διονύσης Βραϊμάκης σε πρόσφατη ανάλυσή του στο έγκυρο blog Harddog-sport. Μεγάλη, τεράστια η κουβέντα για τον Τύπο σήμερα, όπως και επιμέρους για τον αθλητικό. Προφανώς το «Φως» δεν μπορούσε να μείνει παρωχημένα κολλημένα στο παρελθόν, αλλά ούτε και να αλλάξει λογική #Οι_πιστοί_του_αναγνώστες_ξέρουν
♦ Θυμάμαι κάποτε, ο αείμνηστος Θόδωρος Νικολαΐδης είχε πειστεί να γίνει tabloid η εφημερίδα, να αλλάξει μέγεθος. Κάθε τόσο ερχόταν αυτός που είχε αναλάβει την αλλαγή, του έδειχνε κασέ, σελίδες, στησίματα. Οταν εντέλει το project τελείωσε, τον εξόφλησε (και με το παραπάνω, ως έκανε πάντα) και τον… έδιωξε. Ποτέ δεν θα το έκανε, ήθελε όμως να… δει πώς θα ήταν. Διότι #αυτός_ήταν
♦ Ειρήσθω εν παρόδω, πωλήσεις πανελλαδικές. Τη Δευτέρα 2/52 (ενδεικτικά) η «Sportday» πούλησε 5.260 φύλλα, το «Φως» 4.120, η «Live Sport» 3.290, ο «Πρωταθλητής» 2.220, η «Ωρα» 1.730 και η «Πράσινη» 690 φύλλα. Σύνολο, 17.310 φύλλα, δίχως να υπολογίζονται και τα φύλλα του «Sportime» που έχει εδώ και καιρό αποσυρθεί από τις #κυκλοφορίες_αθλητικών_εφημερίδων
♦ Μια, παραπλήσια με τον αθλητικό Τύπο, ανάρτηση. Κρατήστε τούτο: «Οι περισσότερες εφημερίδες δεν έχουν πλέον φωτορεπόρτερ. Οι ελάχιστες που ακόμα απασχολούν φωτογράφους ή φωτορεπόρτερ -λέμε τώρα, αν έχουν έναν και αυτόν με μπλοκάκι- τους έχουν απλήρωτους κάτι μήνες» #μεγάλη_αλήθεια
♦ Στην αρχή η κρίση «έφαγε» από τις εφημερίδες… το χρώμα. Εβγαιναν με πολλές ασπρόμαυρες σελίδες. Κατόπιν άρχισε να… τρώει σελίδες, κυκλοφορούσαν με λιγότερες. Τρίτο βήμα «εξυγίανσης», η αύξηση της τιμής. Κι όταν το μαγαζί έμπαινε μέσα άρχισαν οι απολύσεις και τα φέσια. Συχνά όμως δεν ήταν αρκετά. Οπότε άρχισαν να καταργούνται… θέσεις. Αρχικά των photo editors, κατόπιν μείωση θέσεων σελιδοποιών, σταδιακά… συγχωνεύτηκαν θέσεις όπως των υλατζήδων με τους αρχισυντάκτες και ούτω καθεξής, ήτοι #η_μνημονιακή_πολιτική_στον Τύπο
♦ Ωστόσο η εφημερίδα παλεύει να επιβιώσει. Με αγώνα και με λάθη. Πολλώ δε μάλλον ο αθλητικός Τύπος που ακόμη αντιμετωπίζεται από τον πολιτικό ως… περίσσευμα. Προκηρύσσεται π.χ. 24ωρη απεργία και πέφτει πάνω σε ματς ελληνικής ομάδας στο Champions League που θα φέρει αυξημένες πωλήσεις την επόμενη μέρα. Θυμάμαι πολλά ντέρμπι να πέφτουν την Κυριακή της Αποκριάς και οι αθλητικές εφημερίδες να μη βγαίνουν την επομένη αλλά… την Τρίτη #επειδή_έτσι_κάποιοι_το_αποφάσισαν
♦ Ποιοι; Οι μεγαλοεκδότες, κυρίως των κυριακάτικων εφημερίδων. Που, στη μνημονιακή Ελλάδα, έχουν άλλη τακτική: σε κάθε αργία (π.χ. Καθαρή Δευτέρα) κυκλοφορούν αναίτια… μια μέρα πριν. Οι κυριακάτικες το Σάββατο και οι σαββατιάτικες την Παρασκευή! Γιατί; Για να γλιτώσουν 1-2 μεροκάματα τέλη του μήνα, στην πληρωμή… #μόνο_στο_Ελλάντα
♦ Μιας και είπα «Ελλάντα»… αναδιάρθρωση. Στο ποδόσφαιρο. Μπήκε ο Μάρτης κι ακόμη ουδείς γνωρίζει πόσες πέφτουν, πόσες ανεβαίνουν και που θα παίζουν τη νέα σεζόν! Θυμίζω ότι η συμφωνία των επτά ΠΑΕ με την ΕΡΤ βασίστηκε στην αναδιάρθρωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων και τη μείωση του αριθμού των ομάδων στη Super League #από_16_στις_14
♦ Η οποία σύμβαση προβλέπει ότι το επόμενο πρωτάθλημα της Super League θα γίνει και 14 ομάδες, και με αγώνες play offs και play out, αλλά και να συσταθεί μια ενδιάμεση κατηγορία (ονόματι «Super League 2») με τουλάχιστον 12 ομάδες. Ποιες; #Ελα_μου_ντε
♦ Και πώς θα γίνει; Επί παραδείγματι, οι ομάδες που θα υποβιβαστούν από τη Football League θα πάνε αίφνης στην… τέταρτη τη τάξει κατηγορία, αφού θα προηγούνται Super League, Super League 2 και Football League; #Απορίες_όχι_αστεία
♦ Στην πιάτσα λένε ότι η αναδιάρθρωση θα γίνει. Προσωπικά κρατώ μεγάλες επιφυλάξεις. Βασικά, πάμε στοίχημα ότι #θα_μείνουν_16_οι_ομάδες;
♦ Εκλογές έρχονται, άλλωστε…
ΥΓ. Το BBC διόρθωσε τελικά, μετά τον σάλο που προκλήθηκε, το περιβόητο άρθρο για τη «μακεδονική μειονότητα» και αναφέρει ότι η Ελλάδα «αναγνωρίζει μόνο μία μειονότητα, τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης» και ότι «ιστορικά θεωρεί τους Σλάβους της ελληνικής Μακεδονίας ως μία γλωσσική και όχι εθνική ομάδα».
Τα εύσημα βέβαια πρέπει να αποδοθούν στον ΑΝΤ1 και στον ανταποκριτή του Λονδίνο, Ισαάκ Καρυπίδη, που αποκάλυψε ότι η Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας του άρθρου στο BBC, Μαρία Μαργαρώνη, το είχε έτοιμο από το… καλοκαίρι, αλλά μέχρι πρόσφατα ήταν επιμελώς κλεισμένο στο συρτάρι.
Αντιδράσεις προκάλεσε και πρόσφατο θέμα στο Sputnik Ελλάδα με συνέντευξη στελέχους του «Ουράνιου Τόξου», του κόμματος που όπως ισχυρίζεται, εκφράζει την αυτοαποκαλούμενη «μακεδονική μειονότητα που μιλά τη μακεδονική γλώσσα» και υποστήριξε ότι «πάνω από 500 χωριά στη βόρεια Ελλάδα μιλούν σήμερα την εν λόγω γλώσσα». Κάτι που είναι πασίγνωστο βέβαια στους κατοίκους των περιοχών αλλά το θέμα χρησιμοποιήθηκε για πολιτικούς σκοπούς…
Ας μου επιτραπεί η (άνωθεν) παραπομπή σε ένα μακροσκελέστατο, και αναλυτικό θαρρώ, κείμενο που είχα γράψει δύο μήνες πριν, για το «Μακεδονικό» και πώς η εν λόγω μειονότητα έφτασε να υπάρχει έως σήμερα στη χώρα μας. Όση… επιβίωσε τέλος πάντως από τις πιέσεις των 30s για μετανάστευση.
