Αναμεταδότες σε Ολυμπία και Οίτυλο

Η ανάγκη που έφερε τους νέους αναμεταδότες στην Ολυμπία και στον Οίτυλο το 2007 ήταν δυστυχώς η πύρινη λαίλαπα που είχε καταστρέψει τη χώρα μας. Ευτυχώς, η πρωτοφανής αποδιοργάνωση και δυσλειτουργία των πάντων την περίοδο των καταστροφών, δεν συνεχίστηκε και μετά τη λήξη τους. Είδαμε μια Ελλάδα να συσπειρώνεται και ένα κόσμο αλληλεγγύης προς τους πληγέντες. Σε αυτό το κλίμα, με αστραπιαίες κινητοποιήσεις, η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) ανέλαβε την ανακατασκευή των αναμεταδοτών επίγειας αναλογικής τηλεόρασης στους δήμους της Ολυμπίας και του Οιτύλου, που είχαν καεί στο πέρασμα της φωτιάς. Για την υλοποίηση του έργου αυτού, η ΕΑΒ συνεργάστηκε με την Ikusi Hellas, από την οποία προμηθεύτηκε και τα απαραίτητα μηχανήματα.

 

Η δομή του κάθε αναμεταδότη
Τα κανάλια προς αναμετάδοση ήταν πέντε βασικά αναλογικά επίγεια, των οποίων η λήψη έγινε μέσω του δορυφόρου Hot Βird και του πακέτου της Nova. Από το συνδρομητικό πακέτο διατίθενται στους δήμους ισάριθμες με τα προς αναμετάδοση κανάλια κάρτες, όπου η καθεμιά ξεκλειδώνει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Η λήψη στο κάτοπτρο γινόταν μέσω ενός Quattro LNB και οι τέσσερις ανεξάρτητες δορυφορικές μπάντες κατέληγαν στο 19 ιντσών rack με τα μηχανήματα των αναμεταδοτών της Ikusi. Από εκεί και πέρα, το κάθε κανάλι ήταν πλήρως ανεξάρτητο μέχρι την τελική του εκπομπή. Τη λήψη του δορυφορικού καναλιού QPSK (από το quattro LNB) αναλαμβάνει ο δέκτης SRC-011 με θύρα CI για την αποκρυπτογράφηση του προγράμματος, που το μετατρέπει σε αναλογικό κανάλι στην περιοχή των 45-862MHz. Η έξοδος του δέκτη οδηγείται στον προενισχυτή LRA-112, ο οποίος αναλαμβάνει να φέρει τη στάθμη του καναλιού σε υψηλό επίπεδο, για να τροφοδοτήσει τον τελικό ενισχυτή HRA-128. Ο τελευταίος ανεβάζει ακόμα υψηλότερα τη στάθμη του καναλιού και η έξοδός του οδηγείται σε ένα διαχωριστή, που μοιράζει το σήμα σε δύο κεραίες, για εκπομπή σε δύο σημεία και μεγαλύτερη κάλυψη. Το κερασάκι στην τούρτα στα αποδοτικότατα μηχανήματα της Ikusi είναι η πανόμοια εξωτερική τους κατασκευή, που δίνει τη δυνατότητα εγκατάστασης σε ίδια βάση και αντίστοιχη συνδεσμολογία μέσα στο Rack. Αυτή η διάταξη επαναλαμβάνεται πέντε φορές για ισάριθμα κανάλια και ολόκληρη η εγκατάσταση, σχεδόν πανομοιότυπη, ακολουθήθηκε στους δύο δήμους.

 

Όπως είπαμε, αμέσως μετά το κάτοπτρο και το LNB, το σήμα οδηγείται στο δορυφορικό δέκτη SRC-011. Ο δέκτης αποκρυπτογραφεί το δορυφορικό πρόγραμμα, το μετατρέπει σε σήμα A/V και το διαμορφώνει κατά μονή πλευρική, όπως αρμόζει σε ένα επαγγελματικό σύστημα, παρέχοντας τελική στάθμη εξόδου 80dBμV. Ο προενισχυτής-driver είναι απαραίτητος για να ανεβάσει τη στάθμη του καναλιού στα 110dBμV και να τροφοδοτήσει το Linear-τελικό ενισχυτή. O HRA-128, παρότι εξωτερικά κρατάει την ίδια μορφή και διάταξη συνδέσεων της επαγγελματικής σειράς ClassA για HeadEnd της IKUSI, στο πλάι του, εντοπίζουμε μια μεγάλη ψήκτρα για την απαγωγή της θερμότητας του δίβατου ενισχυτή. Η στάθμη εξόδου του HRA έφτασε άνετα τα 142dBμV, κρατώντας φυσικά άριστη την ποιότητα του καναλιού που δεχόταν στην είσοδό του. Αυτή η ισχύς μέσω ενός ζεύκτη – divider, τροφοδοτούσε δύο κεραίες που κάλυπταν τελείως διαφορετικές περιοχές. Οι κεραίες που χρησιμοποιήθηκαν στους αναμεταδότες στον Οίτυλο, ήταν οι Collinear KSG-120 με 12dB απολαβή και στην Ολυμπία οι Yagi INU–F09 με 9dB απολαβή. Οι λόγοι που επιλέχθηκαν αυτές οι κεραίες ήταν κυρίως για την εύκολη εγκατάστασή τους και την πολύ καλή ανοχή τους στον άνεμο. Όπως είπαμε, ο χρόνος υλοποίησης του έργου ήταν ελάχιστος και δεν υπήρχε η πολυτέλεια αρχικής μελέτης του χώρου, ώστε να σχεδιαστεί βαριά κατασκευή ιστού. Επίσης, ο ενισχυτής HRA-128 με τα 2 του Watt ήταν αρκετά ισχυρός για να εγγυηθεί την κάλυψη της απόστασης, με τις πολύ σταθερές, ανθεκτικές και εύκολες στην εγκατάσταση κεραίες που επιλέχθηκαν. Όπως είπαμε λοιπόν, μετά την έξοδο του Linear, το κανάλι βρίσκεται στα 142dBμV, με καλώδιο RG-11 οδηγείται στο ζεύκτη – divider που έχει 3dB απώλεια σε κάθε του έξοδο (μοιράζει κατά το ήμισυ την ισχύ). Έτσι λοιπόν, υπολογίζοντας 1dB απώλεια καλωδίου, η κάθε κεραία τροφοδοτείται με σήμα στάθμης 142-4=138 dBμV. Οπότε, προσθέτοντας την απολαβή των κεραιών, ο κάθε αναμεταδότης στο Οίτυλο είχε 138+12=150 dBμV (περίπου 12-13 Watt) ακτινοβολούμενη ισχύ από την κάθε κεραία του και στην Ολυμπία 138+9=147 dBμV. Με αυτές τις στάθμες, η λήψη στα περισσότερα σημεία εκπομπής μπορούσε να γίνει ακόμη και χωρίς ενισχυτή ιστού.

 

Ελπίζουμε σύντομα οι αναμεταδότες στην Ολυμπία και στον Οίτυλο να προσαρμοστούν στην ψηφιακή εποχή και ακόμα περισσότερο ελπίζουμε να μη συμβεί ξανά λόγω μιας καταστροφής. Μπροστά μας έχουμε ένα καλοκαίρι με τα ισχυρά μελτέμια του Αυγούστου να πασχίζουν να διατηρήσουν το Μεσογειακό μας κλίμα, αλλά να αποτελούν ταυτόχρονα μεγάλο κίνδυνο για τα λιγοστά μας πλέον δάση.