Συνδρομητική τηλεόραση και μετρήσεις προτίμησης κοινού
Παλαιότερα, για την καταγραφή των τηλεοπτικών συνηθειών του κοινού, εταιρίες όπως η AGB τοποθετούσαν ειδικά “μηχανάκια” σε ένα δείγμα περίπου 1200 νοικοκυριών με τα αποτελέσματα όμως να αμφισβητούνται από πολλούς είτε στο κομμάτι της μεθόδου μετρήσεως είτε στο αν το δείγμα είναι σωστά κατανεμημένο και αντιπροσωπευτικό. Σήμερα, η καταγραφή των συνηθειών του τηλεοπτικού κοινού …
Παλαιότερα, για την καταγραφή των τηλεοπτικών συνηθειών του κοινού, εταιρίες όπως η AGB τοποθετούσαν ειδικά “μηχανάκια” σε ένα δείγμα περίπου 1200 νοικοκυριών με τα αποτελέσματα όμως να αμφισβητούνται από πολλούς είτε στο κομμάτι της μεθόδου μετρήσεως είτε στο αν το δείγμα είναι σωστά κατανεμημένο και αντιπροσωπευτικό.
Σύμφωνα με πρόσφατες μετρήσεις, ο αριθμός των κατόχων συνδρομητικής τηλεόρασης παγκοσμίως έχει ξεπεράσει το φράγμα του ενός δισεκατομμυρίου το δεύτερο τρίμηνο του 2017, δηλαδή περίπου στα μισά από τα νοικοκυριά του κόσμου. Σε πολλές χώρες η διείσδυση της συνδρομητικής τηλεόρασης είναι πάνω από 90%, με το 60% τουλάχιστον να συναντάται στις ανεπτυγμένες χώρες. Έτσι, εάν η μέτρηση του κοινού πραγματοποιείται μέσω του δέκτη συνδρομητικής τηλεόρασης (STB) και όχι μέσω μιας εξειδικευμένης εξωτερικής συσκευής, τα μεγέθη δειγμάτων μπορεί να ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια, ανάλογα με το μέγεθος του παρόχου. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το δείγμα πλέον είναι πάρα πολύ μεγάλο και ικανό να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα. Για να λειτουργήσει αυτό, απαιτείται ένας δέκτης που να επιστρέφει στοιχεία για την αναφορά δεδομένων. Για τις υπηρεσίες IPTV και OTT αυτό φυσικά δεν αποτελεί πρόβλημα. Ορισμένες όμως από τις άλλες τεχνολογίες εκπομπής, όπως μέσω του δορυφόρου και η επίγεια, δυσκολεύονταν στο παρελθόν να πείσουν τους θεατές τους να συνδέσουν τους δέκτες τους με το ρούτερ, αλλά τώρα, με την εμφάνιση των Video On Demand υπηρεσιών και την ευρύτατη πλέον παρουσία Wi-Fi, αυτό το πρόβλημα δείχνει να ξεπερνιέται, τουλάχιστον σε ένα μεγάλο βαθμό. Ακόμη και αν συνδεθεί μόνο ένα ποσοστό δεκτών από τη συνολική συνδρομητική βάση, αυτό εξακολουθεί να αποτελεί ένα μεγαλύτερης τάξης μεγέθους δείγμα απ’ό, τι είχαμε με τις παραδοσιακές μεθόδους μέτρησης.
Χρησιμότητα
Οι παροχείς συνδρομητικής τηλεόρασης όπως είναι γνωστό καταβάλουν σε διάφορες εταιρείες παραγωγής τηλεοπτικού περιεχομένου, χρηματικά ποσά ώστε να αποκτήσουν τα δικαιώματα διανομής των καναλιών τους για τα πακέτα τους. Αυτά τα τέλη βασίζονται κανονικά στη δημοφιλία του καναλιού και, ως εκ τούτου, είναι σημαντικό για έναν πάροχο να έχει ακριβή εικόνα για το πόσοι συνδρομητές παρακολουθούν το η τα κανάλια πραγματικά, έτσι ώστε να αποφευχθεί η υπερπληρωμή για τις υπηρεσίες αυτές. Έτσι και η συνολική ικανοποίηση του πελάτη βελτιώνεται, ενώ με την υψηλότερη αξιοποίηση του περιεχομένου αυξάνεται και το μέσο κέρδος ανά συνδρομητή, το λεγόμενο ARPU(Average Revenue Per User). Η μέτρηση κοινού (audience metering) παρέχει τα απαραίτητα δεδομένα.
Επιπλέον, η ανάλυση των δεδομένων θέασης, επιτρέπει σε έναν πάροχο να κατανοήσει ποια προγράμματα εκτιμώνται πραγματικά από τους συνδρομητές του. Αυτά μπορεί πολλές φορές να μην είναι αυτά για τα οποία έχει δαπανήσει σημαντικά ποσά για να τα έχει στην πλατφόρμα του. Μπορεί παραδείγματος χάριν, ένα τηλεοπτικό προιόν να είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε άλλες χώρες αλλά στην αγορά του παρόχου να μη “σκοράρει” καλά και τα νούμερα του να είναι χαμηλά. Εκεί απαιτούνται διορθωτικές κινήσεις.
Χρησιμοποιώντας αυτές τις πληροφορίες, ο πάροχος μπορεί να βελτιστοποιήσει τις δαπάνες του τηλεοπτικού περιεχομένου, ενώ παράλληλα βελτιώνει την ελκυστικότητα των υπηρεσιών του.
Ωστόσο, υπάρχουν και ακατέργαστα δεδομένα, έτσι ώστε, σε συνδυασμό με τα προφίλ συνδρομητών και άλλες βάσεις δεδομένων, μπορεί να οδηγήσουν σε μεγαλύτερες και πιο αναλυτικές συσχετίσεις. Οι προτιμήσεις του θεατή μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα, την τοποθεσία και τη συσκευή που διαθέτει. Διαφορετικά προγράμματα μπορεί να προτιμώνται σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή της εβδομάδας και από διαφορετικές ομάδες. Αλλες προτιμήσεις μπορεί να έχουν οικογένειες με τα ίδια χαρακτηριστικά που ζούν στα αστικά κέντρα και άλλες οικογένειες που ζούν στην ύπαιθρο, σε αγροτικές περιοχές.
Οπως γίνεται κατανοητό, το να έχει στη διάθεση της μια συνδρομητική πλατφόρμα όλα αυτά τα στοιχεία της επιτρέπει να επισημάνει ένα πρόβλημα που μπορεί να υπάρχει, να επιλέξει τη λύση για αυτό και στη συνέχεια να αξιολογήσει αν η λύση αυτή λειτούργησε η χρειάζεται κάποια διαφορετική προσέγγιση.
“Without data you are just another person with an opinion” W. Edwards Deming
